De communicatie van en over een pensioenfonds richt zich op verschillende ‘klanten’. De deelnemers van een fonds, de werknemers, vormen de grootste groep. Daarnaast heb je nog de werkgevers en het bestuur van het fonds, waarin werkgevers- en werknemersorganisaties vertegenwoordigd zijn.

Roos Kuip: “Als je kijkt naar de eerste groep, de deelnemers, dan zie je dat er grote verschillen zijn. Uiteraard tussen verschillende fondsen. De achterban van het pensioenfonds voor de optiekbedrijven is heel anders dan de achterban van het pensioenfonds voor de landbouw. Maar ook binnen de achterban van één pensioenfonds zijn er grote verschillen: vrouwen en mannen, gepensioneerden en niet-gepensioneerden, ouderen en jongeren. Voor een effectieve communicatie zal je al deze groepen verschillend moeten aanspreken.”

“Kijk je bijvoorbeeld naar leeftijd, dan kun je zeggen dat pensioenbewustzijn komt met de jaren. Boven de veertig blijken mensen zich wel af te vragen hoeveel ze straks te besteden hebben. Deze groep kun je dus redelijk gemakkelijk aanspreken. Maar binnen de groep daaronder is het veel moeilijker om een sterk bewustzijn tot stand te brengen. Terwijl ook zij te maken hebben met gebeurtenissen die van invloed zijn op hun pensioen, zoals het veranderen van baan of gaan samenwonen. Het is voor ons dé uitdaging om hen in ieder geval op die momenten te bereiken.”